Republika Zjednoczonych Prowincji (rzadziej: Republika Siedmiu Zjednoczonych Prowincji Niderlandzkich, niderl. - De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden) - republika założona przez 7 protestanckich prowincji północnych Niderlandów (Holandia, Zelandia, Utrecht, Groningen, Geldria, Overijssel, Fryzja oraz flamandzka Flandria), które po zawarciu unii utrechckiej zdetronizowały w 1581 króla Hiszpanii Filipa II.

Nowe państwo (republika została oficjalnie proklamowana w 1588 roku) przybrało charakter protestancki kalwiński. Po zamordowaniu Wilhelma Orańskiego (1584) tytuł namiestnika oraz naczelne dowództwo otrzymał jego syn Maurycy z Nassau, który kontynuował wojnę z Hiszpanią.

W 1609 r. nastał dwunastoletni rozejm, po którym rozpoczęła się kolejna wojna. W pokoju westfalskim 1648 Hiszpania uznała niepodległość Zjednoczonych Prowincji.

Potęga Holandii znacznie zmalała w XVIII w. w wyniku wojen z Hiszpanią, Francją i Anglią. W tym też czasie utracono część zamorskich kolonii, co z kolei przyczyniło się do gospodarczej zapaści. W 1810 r. Holandia została nawet przejściowo wcielona do Francji.

W roku 1815 Holandia została połączona z Niderlandami Płd. (dzisiejszą Belgią) w Królestwo Zjednoczonych Niderlandów pod przywództwem Wilhelma I Orańskiego. Wspólne państwo nie przetrwało jednak długo, już w 1830 Belgowie odłączyli się od królestwa, by utworzyć własne państwo.

W 1848 r. uchwalono konstytucję, co dało początek liberalnym przemianom. Nadszedł kolejny wiek, a wraz z nim dwie wielkie wojny światowe. Wobec obu tych konfliktów Holandia ogłosiła neutralność, co jednak nie uchroniło jej od ataku III Rzeszy w 1940 roku, i w efekcie od okupacji trwającej do 1945 r. W czasie wojny działał emigracyjny rząd w Londynie, na czele którego stała królowa Wilhelmina.

Po wojnie kolonie holenderskie zyskały niepodległość lub bardzo szeroką autonomię. W 1949 roku niepodległość zyskała największa kolonia - Indonezja. Po II wojnie światowej Holandia zerwała z tradycyjną polityką neutralności, przystępując w 1949 do NATO, w 1957 do EWG, poprzedniczki dzisiejszej Unii Europejskiej.

Geldria (niderl. Gelderland) - największa prowincja Holandii położona pomiędzy rzekami IJssel, Mozą i Renem.

Obszar na wschód od Damrak, między Warmoesstraat, Nieuwmarkt a Damstraat, to dzielnica czerwonych latarni. Mieszkańcy nazywają ją De Walletjes (Małe Mury), gdyż właśnie tam biegły dawne mury miejskie. Teren dzielnicy obejmuje dwa kanały, które wyznaczały wschodni skraj średniowiecznego Amsterdamu: Oudezijds Voorburgwal oraz Oudezijds Achterburgwal.

Okolice jednego i drugiego są dziś zapuszczone i przepojone obrzydlistwem, jednak zalegalizowana prostytucja w Amsterdamie cieszy się światową sławą i od dawna należy do głównych atrakcji miasta. Uliczki nad obydwoma kanałami, połączone wąskimi przejściami, żarzą się czerwonymi światłami okien, w których wysiadują prostytutki. W wesołej i beztroskiej atmosferze kobiety bezczelnie nagabują przechodzących ulicą potencjalnych klientów. Całe rodziny spacerują, uśmiechając się do kobiet w oknach lub omawiając przeznaczenie gadżetów wystawionych w witrynach sklepów. Grupy mężczyzn włóczą się po ulicach, wypatrując przedstawień z seksem na żywo, gdyż – w przeciwieństwie do Londynu czy Nowego Jorku – można rzeczywiście obejrzeć seks na żywo.

Jednakże w tej dzielnicy warto zwiedzić dwa wspaniałe kościoły: średniowieczny Oude Kerk i Amstelkring, tajny niegdyś kościół katolicki. Prostytucja nie zawsze królowała na obskurnej obecnie Warmoesstraat. Była to kiedyś najmodniejsza ulica w mieście. Oude Kerk góruje nad północnym odcinkiem Oudezijds Voorburgwal. Ładne fasady domów nad kanałem przywołują na myśl czasy zanim zagościła tam prostytucja, kiedy była to jedna z najbogatszych części miasta nazywana „aksamitnym kanałem”.

Na wschód od Warmoesstraat wznosi się najładniejszy kościół w Amsterdamie, gotycki Oude Kerk, z wysokimi szczytami i misternie wykonanymi oknami ostrołukowymi. Większa część obecnej budowli pochodzi z połowy XIV w. – została sfinansowana przez pielgrzymów, setkami przybywających na miejsce cudu. W 1345 r. umierający człowiek zwrócił hostię otrzymaną podczas komunii. Hostię wrzucono w ogień, ale nie spłonęła. W czasach reformacji hostia zginęła, ale do dziś przybywają tysiące wiernych, by wziąć udział w Stille Omgang, milczącej nocnej procesji urządzanej co roku w połowie marca, a kończącej się w Oude Kerk. W okresie reformacji protestanci pozbawili Oude Kerk prawie wszystkich ozdób, jednak miejscami niemal całkiem ogołocone wnętrze nadal ma czym przyciągać wzrok. Warto obejrzeć m.in. fantazyjnie zdobione stalle (ławki chóru), kilka wyblakłych malowideł odsłoniętych na sklepieniu po usunięciu warstw kredy malarskiej w latach 50. XX w. oraz tablicę pamiątkową bez ozdób wykonaną na cześć pierwszej żony Rembrandta, Saskii van Uylenburg. Tablica znajduje się w pobliżu małych organów w prezbiterium (bezpłatny plan kościoła można dostać przy wejściu).

W niewielkiej odległości na północ od Oude Kerk znajduje się Amstelkring (Oudezijds Voorburgwal 40), dawniej główny kościół katolicki w mieście. W 1578 r. miasto ostatecznie odcięło się od katolickich Habsburgów, ustanawiając nowy porządek nazwany Alteratie (zmiana). Ogólnie rzecz biorąc, wprowadzono pewną dyskryminację: kościoły katolickie przeznaczono do użytku protestantów, a katolikom zabroniono oficjalnych praktyk. Wynikiem tych zmian był osobliwy kompromis – katolicy otrzymali zezwolenie na odprawianie nabożeństw w domach prywatnych, które z zewnątrz nie mogły w żaden sposób kojarzyć się z miejscem kultu. W konsekwencji powstało wiele tajnych kościołów (schuilkerken), a spośród nich w nietkniętym stanie zachował się tylko Amstelkring, inaczej Ons Lieve Heer Op Solder (Dobry Bóg na Strychu).

Miejsce kultu urządzono na poddaszu domu bogatego kupca. W wąskiej nawie – zajmującej niedużą, pomysłowo wykorzystaną przestrzeń – z eleganckimi balkonami po obu stronach są bogato zdobione organy na jednym końcu i główny ołtarz na drugim. Ołtarz wykonał z imitacji marmuru i ozdobił Jacob de Wit Chrztem Chrystusa. Neiejaki Jan Hartman, sprawujący mecenat nad kościołem, najwyraźniej miał wątpliwości co do dzieła de Wita, bo za ołtarzem wystawiono dwa inne, dostarczone przez artystę na wszelki wypadek.

Na piaszczystej glebie, za pasem wydm, pomiędzy Lejdą a Haarlem, botanik Carolus Clusius eksperymentował z przywiezionymi z Turcji cebulami tulipanów. Tak narodziły się pierwsze kwitnące pola - jedna z atrakcji Holandii. Wiosną pola te, niczym kolorowy kobierzec przyciągają uwagę tysięcy turystów z całego świata.

KWITNĄCE POLA KWIATOWE
Najstarszy i najbardziej znany region upraw roślin cebulowych rozciąga się pomiędzy miejscowościami Haarlem i Leiden - Lejdą, w prowincji Zuid Holland. Warto tu nie tylko przebyć trasę biegnącą wśród kwitnących pól kwiatowych, ale również odwiedzić słynny wiosenny ogród Europy - Keukenhof, Museum De Zwarte Tulp (Muzeum Czarnego Tulipana) w Lisse, ekspozycję Panorama Tulip Land w Voorhout, gdzie na oczach zwiedzających powstaje ogromna panorama regionu cebulowego, a także serce tego regionu – nadmorski kurort Noordwijk, znany również z wiosennej parady kwiatów - Bloemencorso Bollenstreek, która stąd właśnie wyrusza do Haarlem.
Pola kwiatowe można też podziwiać w prowincji Noord Holland, na północ od miejscowości Hoorn i wokół miejscowości Den Helder, Anna Paulowna i Breezand, a także w najmłodszej z holenderskich prowincji – Flevoland, gdzie wytyczono specjalne trasy samochodowe i rowerowe ułatwiające poruszanie się. Tutaj, co roku organizowany jest również Tulip Festival – jedyne w swoim rodzaju święto tulipana.
Najlepszym okresem do podziwiania kwitnących pól kwiatowych jest druga połowa kwietnia i pierwsza maja, a bliższych informacji na temat tras widokowych zasięgnąć można w lokalnych biurach Informacji Turystycznej VVV.

KWITNĄCE SADY
Inną wiosenną atrakcją Holandii są kwitnące sady. Można znaleźć je, przede wszystkim w rejonie Betuwe, wokół głównego miasta Tiel, w prowincji Gelderland (Geldria), a także w Limburgii.
Podobnie jak w wypadku kwitnących pól kwiatowych, najlepszym okresem na wycieczkę jest przełom kwietnia i maja. Mapki tras wiodących przez kwitnące sady dostępne są w lokalnych biurach Informacji Turystycznej VVV.

KWITNĄCE SADY
Inną wiosenną atrakcją Holandii są kwitnące sady. Można znaleźć je, przede wszystkim w rejonie Betuwe, z głównym miastem Tiel, w prowincji Gelderland (Geldria), a także w Limburgii.
Podobnie jak w wypadku kwitnących pól kwiatowych, najlepszy okres na wycieczkę to przełom kwietnia i maja. Mapki tras wiodących przez kwitnące sady dostępne są w lokalnych biurach informacji turystycznej VVV.

Ukształtowanie terenu Holandii jest niemal całkowicie płaskie i leży poniżej poziomu morza. Dużą jej część stanowią tak zwane poldery, czyli tereny powstałe w wyniku osuszenia morza, odcinków ujściowych rzek i słonych bagien. Płaska Holandia pocięta jest licznymi rzekami oraz siecią kanałów i grobli, po których pływają barki i łodzie. Ze względu na ukształtowanie terenu Holandii istnieje tu wiele malowniczych mostów zwodzonych, a przemieszczanie się pomiędzy licznymi kanałami (szczególnie w miastach) stwarza duże trudności zmotoryzowanym. Rozwiązanie dla Holendrów tego problemu nie było trudne gdyż ekologiczne i zdrowe rowery należą do najpopularniejszego środka lokomocji.

Klimat jest łagodny. Średnia temperatur i opadów taka sama jak w Polsce tylko, że tu równomiernie rozprowadzona na wszystkie dni. Czyli mrzy tu często ale mrozu nie ma, tym bardziej śniegu.

Trzynaście dni na przełomie kwietnia i maja 2004 r. spędziliśmy na podróży po krajach Beneluksu: Holandii, Belgii i Luksemburgu. W tych wiosennych miesiącach jest tu szczególnie pięknie, gdyż w parkach, ogrodach i na skwerach kwitną tulipany, hiacynty, narcyze, żonkile i wiele innych roślin cebulkowych i nie tylko.
Na terenie campingu Duinrell, gdzie przebywaliśmy w Holandii, znajduje się rodzinny park rozrywki pełen licznych atrakcji zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. W ramach pobytu na campingu można bezpłatnie korzystać z różnego rodzaju atrakcji mechanicznych, trójwymiarowego kina i największego w Europie wodnego miasteczka Tikibad, pełnego różnorodnego systemu zjeżdzalni. Dwie najbardziej gigantyczne: Cyklon i Tornado mają wysokość 15 m, a długość ich ślizgu wynosi 150 m. Tuż za bramą campingu znajduje się małe lecz urokliwe miasteczko Wassenaar. Chociaż nie ma w nim szczególnych obiektów do zwiedzania warto przespacerować się jego kameralnymi uliczkami, zaglądając w okna bez firanek.

Podczas pobytu w Holandii zwiedziliśmy Amsterdam, Hagę, Leidę, Nordwijk, no i oczywiście cudowny Ogród Keukenhoff w Lisse, który jest z pewnością jednym z najpiękniejszych parków świata. Zajmuje on kilkadziesiąt hektarów parku, pełnego najróżniejszych kwiatów ułożonych w kompozycje. Ten "Wiosenny Ogród Europy""z tulipanami, hiacyntami i żonkilami wokół starych drzew, fontann i krzewów to nie tylko miejsce warte obejrzenia przez miłośników kwiatów, ale także obiekt, w którym można spędzić miło czas. W Keukenhof, bez względu na to czy spaceruje się po parku, czy odwiedza pawilony, można w pełni cieszyć się pięknem kwitnących kwiatów. Na odwiedzających czekają tu kilometry alejek w Ogrodzie Naturalnym, Japońskim, Muzycznym czy Historycznym, a z balkonu wiatraka pochodzącego z 1892 r. lub nowej platformy widokowej można spojrzeć „z góry” na całe to morze kwiatów. Ilość i różnorodność kwitnących tu roślin naprawdę zapiera dech w piersiach. Czy możecie wyobrazić sobie około 6 tys. gatunków tulipanów we wszystkich możliwych kolorach i odcieniach ? Szaleństwo barw i prawdziwa orgia dla oczu. Atrakcją Keukenhof są również zmieniające się niemal co tydzień wystawy kwiatów ciętych, których przepiękne aranżacje prezentowane są zwykle w Pawilonie Oranje Nassau. W drugim pawilonie, księcia Willema Alexandra warto zobaczyć stałą wystawę tulipanów, a pod koniec sezonu wystawę lilii. Ta ostatnia, z wystawianymi tu ponad 300 różnymi gatunkami lilii, w ciągu 20 lat, stała się największą doroczną wystawą lilii na świecie. Z kolei w Pawilonie Królowej Beatrix, z pewnością zauroczą Was przepiękne egzotyczne storczyki (orchidee), a w Pawilonie Królowej Juliany oryginalne aranżacje i bukiety, ułożone z uwzględnieniem najnowszych trendów.

Położone w oddaleniu kilkudziesięciu kilometrów Leiden zawdzięcza swą sławę najstarszemu uniwersytetowi w Holandii. Uniwersytet został założony w 1575 r. i już wówczas posiadał cenną kolekcję zbiorów z dziedziny biologii, archeologii, geologii i innych. Te zbiory, wzbogacane przez wieki tworzą z Leiden miasto wielu ciekawych muzeów z unikalnymi zbiorami. W Leiden osiedlili się też w XVII wieku angielscy purytanie - Ojcowie Pielgrzymi, prześladowani w swej ojczyźnie i stąd wyruszyli w słynną podróż na spotkanie Nowego Świata, a w 1606 r. urodził się tu Rembrant. Historyczne centrum miasta ma typowa holenderska średniowieczna zabudowę, a Stare Miasto ze swoimi kanałami i wąskimi uliczkami i kamieniczkami jest bardzo urokliwe. Centrum nie jest duże i znakomicie nadaje się do zwiedzania na piechotę. Kto jest miłośnikiem wiatraków, nie powinien ominąć zbudowanego w 1743 roku młyna zbożowego, wysokiego na 7 pięter. Amsterdam,, stolica konstytucyjna Holandii, położony jest w miejscu, gdzie rzeka Ij (nazywana dawniej Ziuderzee))wypływa w kieunku sztucznego jeziora Ijsselmeer. Miasto założono na terenie bagnistym, poprzecinanym gęstą siecią kanałów i opadającym poniżej poziomu morza.
Centrum Amsterdamu jest stosunkowo małe i znakomicie się nadaje do pieszego zwiedzania. Zbudowane jest tak, jak i w wielu innych miastach Holandii na planie koła. Przez Stare Miasto przepływa rzeka Amstel, od której rozchodzi się siatka koncentrycznie położonych ulic i kanałów. Ograniczone są one z jednej strony ujściem Amstelu do Ij, a z drugiej półkolistym kanałem Singel. Całość zabudowana jest pięknymi kamieniczkami kupieckimi z XVI i XVII w. - okresu wielkiego rozkwitu miasta. Najstarsza część miasta otoczona była fosą – kanałem zwanym po holendersku gracht lub singel. W miarę rozrastania się miasta, dochodziły następne zewnętrzne fosy. Pierwsze kanały w Amsterdamie zostały przekopane w XIV wieku. Celem kanałów odwodnienie bagnistego terenu, zapewnienie transportu wodnego, miały one też funkcje obronne. Obecnie kanały w Amsterdamie mają łączną długość około 75 kilometrów, a ponad nimi przebiega ponad 1000 mostów.
Centralnym punktem miasta jest plac Dam z położonym przy nim: Pałacem Królewskim, gabinetem figur woskowych Madame Tussaud, eleganckim domem towarowym "Bijenkorf" i Hotelem "Krasnapolsky".
Bloemenmarkt - targ kwiatowy jest ostatnim w Amsterdamie bazarem na wodzie, a jednocześnie rajem dla wszystkich pasjonatów cebulek kwiatowych. Niegdyś podobno handlowcy przypływali na bazar łodziami i sprzedawali z nich kwiaty, obecnie przy brzegu znajdują się barki i łodzie na stałe przycumowane do nabrzeża. Kwiaty kupuje tutaj się właściwie na kilogramy.
W Amsterdamie znajdują się aż 42 muzea. Miłośnikom malarstwa polecam Muzeum Narodowe ( Rijksmuseum ) z obrazami takich mistrzów jak Rembrandt, Vermeer, Frans Hals czy Jan Steen oraz Muzeum Van Gogha z kolekcją ponad 200 płócien tego kontrowersyjnego artysty i obszerną kolekcją prac innych XIX-wiecznych artystów, współczesnych Van Goghowi, takich jak np. Paul Gauguin czy Henri Toulouse-Lautrec. Miłośnikom marynistyki Woonbootmuseum, gdzie można poznać specyficzny styl życia na łodzi mieszkalnej oraz Muzeum Morskie (Scheepvaartmuseum ), a miłośnikom seksu Sexmuseum i osławioną Dzielnicę czerwonych latarń, która jest niewątpliwie jedną z największych atrakcji turystycznych, no może nie tylko turystycznych. Historia uprawiania nierządu na szeroką skalę w Amsterdamie sięga wieku XIII. Było to miasto portowe, przez które przewijało się wielu marynarzy, o klientów więc trudno nie było. W XV wieku postanowiono ograniczyć obszar na którym można było uprawiać prostytucje. W połowie XIX wieku znajdowało się tutaj przeszło 200 burdeli. Obecnie w krętej sieci wąskich uliczek znaleźć można dziesiątki sex-shopów, klubów erotycznych, a za szybami panienki jak na wystawach oferują swoje walory.
Warto też zajrzeć do Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud`s, w którym można porobić sobie fotki ze sławnymi osobistościami i popatrzeć, jak wyglądało życie dawnych mieszkańców Holandii oraz do Muzem Piwa w starym browarze Heinekena, gdzie można prześledzić nie tylko historię browaru, ale również i cały proces produkcji piwa. No i koniecznie trzeba odwiedzić przynajmniej jedną z pięciu udostępnionych szlifierni diamentów.

Haga jest siedziba rządu, parlamentu i miejscem zamieszkania dla królowej Beatrix i jej rodziny. Chociaż miast to liczy ponad 400 tysięcy mieszkańców sprawia wrażenie spokojnego, sennego miasteczka. Stulecia dobrobytu pozwoliły wybudować tu wiele pięknych budowli, utworzyć wiele parków i wspaniałych muzeum. Wielkie parki czynią to miasto bardzo rozległym obszarowo i sprawiają, że Haga uważana jest za najbardziej zalesione miasto w Holandii.
Zwiedzanie Hagi warto rozpocząć od północnego brzegu Hofvijver (Dworski Staw), chyba najładniejszego miejsca w centrum. W wodzie odbija się idealnie symetryczny fronton gmachu Binnenhof, najstarszego kompleksu zabudowań w mieście, będącego od 1830 roku siedzibą dwuizbowego parlamentu i rządu. Dużą część starego Binnenhofu stanowi prostokątny zespół budowli otaczających dwa połączone z sobą dziedzińce. W jednym z tych XII-wiecznych budynków, którego wysmukłe wieżyczki przypominają kościół, znajduje się Ridderzaal (Sala Rycerska).
W eleganckim XVII-wiecznym pałacu, znajduje się Galeria Mauritshuis, jedna z najlepszych galerii w Europie słynąca ze zbiorów malarstwa flamandzkiego i holenderskiego od XV do XVIII w. Podstawę zgromadzonych tu zbiorów stanowi kolekcja zebrana przez księcia Wilhelma V Orańskiego.
Lange Voorhout, szeroka brukowana ulica w kształcie litery „L”, obrzeżona jest drzewami, które nadają jej charakter skweru. W większości stojących tu klasycystycznych rezydencji z XVII i XVIII wieku mieszczą się ambasady. Wśród tych majestatycznych budowli najbardziej rzuca się w oczy Hotel des Indes.
Wąskie uliczki i kanały na wschód od Lange Voorhout tworzą jeden z najładniejszych zakątków w śródmieściu, z cieszącymi oko rzędami starych domów ciągnącymi się aż do ruchliwej alei Prinsessegracht. Większość prestiżowych kamienic, wznoszonych zwykle nad wybranymi kanałami, utrzymana jest w powściągliwym stylu klasycystycznym i emanuje statecznym dobrobytem.
Budynek Gevangenpoort ( Muzeum Bramy Więziennej ) stanowił niegdyś część fortyfikacji miejskich, a do XIX w. służył za więzienie. Obecnie mieści się tu ekspozycja narzędzi do dręczenia i karania więźniów, której głównym elementem jest Sala Tortur. Zarówno dawne cele, jak i gilotyny, koła do łamania i szubienice zachowały się w całkiem dobrym stanie.
Pośrodku sieci wąskich uliczek, na zachód od Buitenhof, wznoszą się dwie budowle: zwieńczony schodkowymi szczytami XVI-wieczny Oude Stadhuis (Stary Ratusz) o bogatej rzeźbiarskiej dekoracji i dzielonych laskami oknach z okazałymi okiennicami oraz St Jacobskerk (kościół św. Jakuba) z XV w. Kościół można śmiało uznać za najpiękniejszy spośród zabytkowych świątyń w Hadze.
Przepastne wnętrze z trzema nawami równej wysokości wyróżnia ładne drewniane sklepienie. Dekoracja jest skąpa, podobnie jak w większości holenderskich kościołów, ale i tak jest na co popatrzeć. Piękne są witraże w obejściu prezbiterium, szczególnie dwa z nich, wykonane prawdopodobnie przez Dirka Crabetha, witrażysty pracującego przy St Janskerk w Goudzie.
Miejscem często odwiedzanym w Hadze jest Madurodam, czyli Holandia w miniaturze, gdzie w skali 1:25 przedstawione są najbardziej atrakcyjne miejsca Holandii, takie jak np.: Pałac Królewski w Amsterdamie, Binnenhof, średniowieczne zamki, targ serowy w Alkmaar czy lotnisko Schiphol.
Dzielnica Hagi Scheveningen to zarazem słynny nadmorski kurort znany ze swych szerokich plaż, mola, pięknego domu zdrojowego Kurhuis i kasyna. Można tu pospacerować po pięknej promenadzie, pełnej sklepików, restauracji i kawiarni. Niedaleko mola położona jest National Sea Life - ekspozycja, przedstawiająca życie morza od linii brzegowej aż po głębiny oceanów. Podwodny świat, można podglądać poprzez szklane ściany tunelu. W Scheneningen warto też zobaczyć największą na świecie panoramę, namalowana przez Hendrika Mesdaga, przedstawia widok rybackiej osady Scheveningen z roku 1881.

Kilka kilometrów od Hagi leży Delft, jedno z najpiękniejszych miast w Holandii, zdecydowanie warte odwiedzenia. Jest to jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych holenderskich miast. W Złotym Wieku był to jeden z ważniejszych portów Holandii i jeden z portów macierzystych Wschodnio-Indyjskiej Kompanii. Miasteczko jest małe, wiec spacer po zabytkowym centrum nie zajmuje dużo czasu. Delfski rynek jest wspaniały: z pięknym ratuszem z jednej strony i strzelista gotycka wieża kościoła z drugiej. Boki rynku zapełniają sklepiki z pamiątkami, czyli głównie z wyrobami z delfskiej porcelany. Będąc w Delft koniecznie trzeba odwiedzić Koninklijke Porceleyne Fles (Królewską Wytwórnie Porcelany) produkującą, znaną na całym świecie porcelanę Delft Blue. Zwiedzając fabrykę mamy okazje zobaczyć, jak powstają słynne wyroby i podziwiać sztukę ich ręcznego malowania.

Noordwijk, mała nadmorska miejscowość położona jest ok. 25 kilometrów na północny wschód od Hagi i ok. 40 kilometrów na południowy zachód od Amsterdamu. Ze swoją 13 kilometrową piaszczystą plaża Noordwijk jest bardzo popularnym holenderskim kurortem wakacyjnym. Otoczony zewsząd morzem, polami uprawnymi, ścieżkami rowerowymi, wydmami i kanałami jest naprawdę uroczym miejscem.
Amatorzy luksusu znajdą tu wielogwiazdkowe hotele z cenami nawet czterocyfrowymi, bardziej oszczędni turyści zadowolą się dziesiątkami małych pensjonatów po kilkanaście/dziesiąt euro za nocleg, a minimaliści, którzy zabrali ze sobą namioty, zadowolą się licznymi kampingami za kilka euro na dobę. Niezależnie jednak od ceny noclegu Noordwijk zachwyci swą znakomitością nawet najbardziej wybrednych turystów.

Zresztą cała Holandia jest piekna szczególnie wiosną.

Holandia to kraj zielonych lasów, ciągnących się kilometrami równin, małych, uroczych wiosek położonych w delcie rzek Renu, Mozy i Skaldy, zabytkowych portów nad Morzem Północnym oraz kosmopolitycznych, wielkich aglomeracji miejskich jak Rotterdam, i Amsterdam.

Ten wyjątkowo przyjazny dla turystów kraj od początku XIX wieku jest monarchią konstytucyjną, w której obecnie rządzi królowa Beatrix. W skład Królestwa Niderlandów (inna nazwa Holandii) wchodzą położone na kontynencie europejskim Niderlandy Właściwe oraz regiony zamorskie - Antyle Holenderskie i Aruba.

Wśród wielu turystów panuje przekonanie, że Holandia to kraj równinny, w którym ciągle pada, a nad rozległymi rozlewiskami unosi się gęsta mgła. Nic podobnego! Holenderski krajobraz jest wyjątkowo zróżnicowany. Prowincje Niderlandów, takie jak Limburgia pokryte są zielonymi górami, zapraszającymi do trekkingu i wspinaczki, natomiast wybrzeże Morza Północnego to białe wydmy, zachęcające do leniuchowania i spacerów wzdłuż brzegu.